Köle Değil İşçiyiz
Türkiye’nin en büyük market zincirlerinden birinde, on binlerce işçi her sabah aynı gerçeğe uyanıyor: Marketleri ayakta tutan onlar, ama en temel ihtiyaçları bile “tasarruf kalemi” sayılıyor. Su içmek için para vermek, bütün gün ayakta kalmak, iki yıldır artmayan yemek ücretiyle yetinmek… Bu tablo, DİSK’e bağlı Sosyal-İş Sendikası’nın öncülüğünde örgütlenen A101 emekçilerinin isyanına dönüştü.
İşçilerin talepleri net ve acil. Birincisi su hakkı. Gün boyu raf dizen, kasa başında duran, ağır ürün taşıyan insanlar, susadıklarında kendi mağazalarında satılan suyu satın almak zorunda bırakılıyor. “İşçinin suyu bir lütuf değil, temel bir ihtiyaçtır” diyorlar. İkincisi yemek ücretinin iyileştirilmesi. İki yıldır değişmeyen, enflasyonun altında ezilen yemek desteği (günlük yaklaşık 158 TL düzeyinde), işçinin sofrasını şirketin maliyet hesabına çeviriyor. Üçüncüsü ise oturma ve dinlenme hakkı. Saatlerce ayakta çalıştırılmak, insan bedenini “satış reyonu” gibi görmenin sonucudur. “İşçi makine değildir. Oturmak ve dinlenmek haktır” sloganı, bu gerçeği haykırıyor.
Bu üç talep, aslında çok daha derin bir sömürü düzeninin yüzünü gösteriyor. Az personelle çok iş yaptırılıyor, iş tanımı dışı görevler yükleniyor, fazla mesailer eksik kaydediliyor. Marketlerin “ucuzluğu”, işçinin emeğinden, sağlığından ve onurundan sağlanıyor. Yaklaşık 70 bin kişinin çalıştığı bu devasa zincirde, aileleriyle birlikte düşünüldüğünde küçük bir ülke nüfusu kadar insan, insanca çalışma koşulları için mücadele ediyor.
Mücadele büyüyor. Eylül’de A101 Genel Müdürlüğü önünde başlayan ses, Ekim’de 8 noktaya, Kasım’da ise 11 ile yayıldı. 3 Kasım Salı günü Fethiye’den Diyarbakır’a, Adana’dan Antalya’ya, Mersin’den Kocaeli’ye, Çanakkale’den Ankara’ya, Bilecik’ten İzmir’e ve İstanbul’un birçok ilçesine kadar 15 farklı noktada basın açıklamaları yapılacak. “15 noktada eylemdeyiz! Haklarımızı alana kadar devam!” sloganıyla yükselen bu ses, yalnızca A101’in değil, tüm market sektöründeki yüz binlerce emekçinin ortak çığlığına dönüşüyor.
İşçiler diyor ki: “Biz ayrıcalık istemiyoruz. İnsan onuruna yaraşır koşullarda çalışmak istiyoruz.” Su, yemek ve oturmak… Bu kadar basit, bu kadar temel taleplerin bile reddedildiği bir düzende, örgütlenmek tek çıkış yoludur. A101 işçisi yalnız değildir. Örgütlendikçe, sesini yükselttikçe, marketleri ayakta tutan emeğin hakkını alana kadar durmayacaktır.
Haklarımızı alana kadar devam!
Yorumlar (0)